every day knowledge the bread has risen even more

ARJAN WINKELAAR (1971) - GODPIPO

Autodidact, neo-surrealist, zine-maker, creatief, magisch denker en visuele verhalenverteller

“Herinner je nog de magische wereld uit je jeugd? Toen alles nog groot was, gevuld met monsters die schuilden in het donker en de wonderlijke wezens die met je meeliepen naar school of je vergezelden bij je spel. Dat de dieren nog konden praten en je speelde met de gedachte wat hun dromen waren.”

Voor de meeste mensen is deze herinnering iets uit een ver verleden. Een relikwie uit de tijd dat alles nog groot en onschuldig was, het leven makkelijk en de zorgen nog klein. Wat als ik je nu vertel dat deze wereld nooit weg is gegaan? Dat we de wereld allemaal in ons meedragen. Niet als relikwie naar de jeugdigheid die we verloren zijn, maar als levende entiteit verstopt achter de sluier van volwassenheid en levensvragen. Alle verhalen die we als kind beleefden zijn nooit weggegaan. De magie die daarin schuilt is nog springlevend in onze geest, onze ziel en ons lichaam.

 

Het is een magische wereld die ik probeer te vangen in mijn kunst, met name mijn tekeningen. Een terugkeer naar de verhalen uit onze jeugd met verwijzingen naar hedendaagse strips, mythologie en moderne, surrealistische kunst. Het zijn elementen van magie, spiritualiteit en het idee dat Goden bestaan. Verhalen gevangen in lijnen, oppervlakken, tussen vlekken en papier. Het is niet het kind dat centraal staat, noch de manier waarop kinderen hun omgeving beschouwen. Alles draait om de magie die verhalen van nature in zich hebben. De magie die zich overal om ons heen bevindt, maar waarvan we denken dat we die niet meer mogen zien. Mijn tekeningen zijn portalen naar deze magische wereld. Kleine doorkijkjes, beeldende verhalen, het verlangen naar de geuren uit onze jeugd en dingen die we nog niet eerder kenden. Ik wil je herinneringen geven aan dingen die je nooit hebt beleefd.

Als kunstenaar - visuele verhalenverteller - Godpipo

Tekenen heeft altijd in mijn bloed gezeten. In mijn handen en mijn DNA. In mijn vroegste herinneringen was ik altijd aan het tekenen en verhalen verzinnen met mijn vrienden. Magische verhalen over spoken, geesten, magische dieren en de bomen die ons omringden. Bomen waarin we klommen en hutten bouwden. Plaatsen waar we elkaar weer nieuwe verhalen vertelden en dingen verzonnen die waar zouden kunnen zijn, die ook waar waren omdat we erin geloofden.

 

Via mijn kunst en tekeningen keer ik terug naar die wereld van verhalen. Naar de magie van toen, nu en alles daartussenin. Het zijn verhalen die ik wil vertellen. Niet dat ik je aan de hand meeneem van het begin tot het einde. Via het beeld dat ik maak vraag ik je om je eigen verhaal te maken. Om zelf terug te keren naar die momenten in je jeugd dat de magische wereld om ons heen volledig ontsloten was. Het is mijn bedoeling dat je het verhaal dat ik je laat zien zelf interpreteert en zelf ontsluit. Steeds weer opnieuw en elke keer weer anders. Mijn werk bestaat uit verschillende verhalen, verschillende scenario’s die zich los van elkaar afspelen en allemaal met elkaar verweven zijn. Het is niet zozeer dat je echt terugkeert naar je jeugd, dan wel dat je opnieuw beleeft hoe het is om weer in de fantastische werelden van je jeugd te zijn.

 

Het is mijn missie om de magische wereld die zich overal om ons heen bevindt te laten zien. Om jou, mij en de mensen die we niet kennen te laten zien hoe magie zich verhoudt tot ons, hoe wij ermee in aanraking kunnen komen en niet meer vergeten dat we als kinderen in de wereld leefden. Ik wil de magie die zich altijd in je heeft bevonden aan je teruggeven. De magie heeft een gezicht en ik wil je die laten zien met mijn tekeningen.

Autodidact

Tekenen heeft altijd in mijn bloed gezeten. In mijn handen, lichaam en mijn DNA. De wens om naar de kunstacademie te gaan heb ik nooit doorgezet. Liever studeerde ik het maatschappelijk werk en de jeugdhulpverlening, om daar ook nooit iets mee te doen. Het enige wat constant bleef was mijn liefde voor tekenen en de kunst. En de wens om mijzelf alles aan te leren.

Neo-surrealist

Het oorspronkelijke surrealisme hield op met bestaan voordat André Breton overleed. In de jaren '70 van de vorige eeuw werd het nieuw leven ingeblazen door kunstenaars die de droomlandschappen gingen opnieuw te creëren. Hieruit is het neo-surrealisme ontstaan en die traditie zet ik voort in mijn kunst, mijn zines en de verhalen die ik je wil vertellen.

Magisch denker

Magie en met name de chaos-magie zoals voor het eerst beschreven door Austin Osman Spare heeft altijd een rol gespeeld in mijn leven. Mijn geloof in een wereld groter dan de fysieke wereld die we kunnen zien is nooit aan het wankelen geweest. Het is inmiddels sterker dan ooit en iets wat verweven is geraakt in mijn werk. Alle magie die ik voel stroomt daar doorheen.

Verhalenverteller

Het verhaal is in mijn ogen het belangrijkste in de kunst. Zonder een verhaal zou mijn werk niets meer dan creatief behang zijn. Dure stukjes vulling voor je muren. Het verhaal in het werk moet je soms zelf zoeken, soms is het duidelijk en het is altijd aanwezig. Ik wil je graag het verhaal vertellen van de magie in de wereld. Over de dieren die er zijn en de mythes die er zijn.